donderdag, 10 maart 2011 05:20

Evaluatie Wet op de Uitgebreide ID-plicht (WU-ID)

persbericht 10-3-2011

Op 1 januari 2005 trad de ID-plichtwet in werking. Met het invoeren van de wet zouden GEEN ONOMKEERBARE STAPPEN WORDEN GEZET. Na 3 jaar zou de uitwerking van de wet geëvalueerd worden. En mocht het dan niet aan zijn doel beantwoorden dan kon de wetgeving alsnog ongedaan worden gemaakt, zo bezwoer de toenmalige verantwoordelijk minister van Justitie, Donner, het parlement. Nu 6 1/2 jaar later staat de evaluatie op de agenda van de Tweede Kamercommissie.

Op 1 januari 2005 trad de ID-plichtwet in werking. Werden reisdocumenten de facto omgetoverd tot verplichte persoonsbewijzen voor binnenlands gebruik. En riskeerde iedere Nederlander, vanaf 14 jaar, die op vordering van een bevoegd opsporingsambtenaar niet onmiddellijk een geldig ID-bewijs toonde een proces-verbaal en/of arrestatie. Ook al kent de wet geen draagplicht. Dat geldt niet alleen voor plegers of verdachten van een stafbaar feit, maar ook voor getuigen van een ongeluk. In de praktijk komt het zelfs regelmatig voor dat mensen zonder duidelijke aanleiding worden staande gehouden voor identificatie.

De WU-ID (afkorting geïntroduceerd door het Meldpunt Misbruik ID-plicht vanwege de illegale inscan actie van identiteitsbewijzen door de banken waarbij de Wet Identificatie Dienstverlening (WID) en Uitgebreide ID-plichtwet als zelfde wetgeving werden voorgesteld en afgekort) was oorspronkelijk bedoeld om de veiligheid te vergroten. Een doel dat in andere landen, die al veel langer een algemene identificatieplicht hebben, niet dat beoogde effect bleek te hebben.

Door de invoering van biometrische reisdocumenten, met in RF-ID chips opgeslagen gezichtsscan en vingerafdrukken, ontstond door de identificatieplicht de mogelijkheid van voortdurende registratie en monitoring. Constante registratie van alle burgers die mogelijk wordt door de techniek van persoonsherkenning (cameratoezicht, bodyscans, vingerafdruk-uitleesapparatuur e.d.) te combineren met het virtuele datapakket van ieders persoonsgegevens. Zodat ieders gedrag ofwel via het persoonsregistratienummer (BSN) of via detectie van de biometrische gegevens kan worden geïdentificeerd als behorende tot een bepaalde persoon.

Met het invoeren van de wet zouden GEEN ONOMKEERBARE STAPPEN WORDEN GEZET. Na 3 jaar zou de uitwerking van de wet geëvalueerd worden. En mocht het dan niet aan zijn doel beantwoorden dan kon de wetgeving alsnog ongedaan worden gemaakt, zo bezwoer de toenmalige verantwoordelijk minister van Justitie, Donner, het parlement.

Hoe vaak arrestaties hebben plaatsgevonden, hoeveel proces-verbalen werden vernietigd omdat ze niet aan de minimale kwaliteitseis voldeden en hoeveel mensen werden lastig gevallen zonder dat de sanctie boete en/of arrestatie daadwerkelijk werden opgelegd, is nergens geregistreerd. Cijfers van het CJIB zijn wel bekend, en wijzen uit dat tot 1 oktober 2010 200.692 boetes zijn uitgeschreven. Waar er maandelijks gemiddeld zo’n 2000 bij komen. Dat daarvan 10% werd opgelegd aan 14- en 15 jarigen. En een kleine helft van de boetes werd betaald. Veelal uit onwetendheid van mensen die niet beseffen dat het niet daadwerkelijk om een boete gaat maar om een schuldbekentenis/ transactievoorstel. De wet bepaalt dat iedereen die weigert een ID-boete te betalen automatisch een oproep van de rechtbank zou krijgen. Maar in de praktijk blijkt dat in meer dan 80% van de gevallen domweg niet te gebeuren. De opbrengst bedraagt evengoed nog ruim 6 ½ miljoen euro per jaar voor de staatskas. Waarmee de ID-plichtwet een aardige boeteverdubbelaar is, een makkelijke manier voor agenten (en inmiddels ook de BOA brigades) om hun ( niet meer van rijkswege maar lokaal opgelegde) boetequote te halen en een effectief middel voor de overheid om het volk te disciplineren.

‘Evaluatie na drie jaar’- een inmiddels standaard belofte van de regering bij het invoeren van omstreden wetgeving- blijkt te betekenen ‘de eerste drie jaar niet’. Tot nu toe bestaat de evaluatie uit het feit dat de regering een eenzijdig onderzoek heeft laten verrichten door onderzoeksbureau Significant. Een semi-overheids onderzoeksbureau wat uitsluitend onderzoek deed bij de uitvoerenden van de wet. Signalen en onderzoeken, zoals van buro jansen&janssen en meldpunt misbruik ID-plicht van wat de burger erdoor ondervond en van vind werden genegeerd. Ook is het mogelijk discriminerend effect van de wet nooit onderzocht omdat de uitwerking van de wet niet is gemonitord. Een motie van Groen Links daartoe werd bij aanname van de WU-ID verworpen.

Op 10 maart 2011 , 6 ½ jaar na invoering van de WU-ID bespreekt de Tweede Kamer commissie voor Justitie de evaluatie van de Wet op de Uitgebreide ID-plicht-2005. Is dat een farce of aanzet tot herbezinning?

Zwartboek 1 jaar ID-plicht – Meldpunt Misbruik ID-plicht ISBN-13:978-90-810983-1-1
http://www.burojansen.nl/paginas/pdf/identificatieplichtkrantburoj&j.pdf

 

 

 
Gelezen 8373 keer