Op 7 juli 2009 nam de Eerste Kamer (EK) de wet bewaarplicht telecommunicatiegegevens aan, waarbij telecommunicatiebedrijven verplicht worden om datagegevens van iedere gebruiker volgens een in de wet genoemde termijn te bewaren. In de berichtgeving hierover wordt kortweg vermeld dat de bewaartermijn voor internetbedrijven 6 maanden is. Dat is echter wat voorbarig. De Eerste Kamer nam het wetsvoorstel aan nadat de minister van Justitie, Hirsch Ballin, de toezegging had gedaan om een "reparatiewet" met spoed naar de Tweede Kamer te sturen.

Het wetsvoorstel is ingediend op 14 september 2007

Officiele titel:

Wijziging van de Telecommunicatiewet en de Wet op de economische delicten in verband met de implementatie van Richtlijn 2006/24/EG van het Europees Parlement en de Raad van de Europese Unie betreffende de bewaring van gegevens die zijn verwerkt in verband met het aanbieden van openbare elektronische communicatiediensten en tot wijziging van Richtlijn 2002/58/EG (Wet bewaarplicht telecommunicatiegegevens)

In oktober 2009 zond de minister van Justitie, Hirsch Ballin, het wetsvoorstel voor wijziging van de bewaartermijn voor telecommunicatiegegevens naar de Tweede Kamer, zoals hij in juli 2009 aan de Eerste Kamer had beloofd. In dit wetsvoorstel wordt de bewaarplicht voor internetgegevens terug gebracht van 12 naar 6 maanden, terwijl de bewaartermijn voor telefonie 12 maanden blijft.

Het kabinet heeft bij de Tweede Kamer een wetsvoorstel ingediend om bij wet te regelen dat controleambtenaren van uitkeringsorganisaties verplicht huiszoekingen mogen gaan doen bij burgers die gebruik maken van sociale voorzieningen, zonder dat er zelfs maar een verdenking tegen hen is dat zij zich schuldig zouden maken aan strafbare feiten.

Zoals in een vorig artikel is aangegeven, is deze wet op 7 juli 2009 door de Eerste Kamer aangenomen na een lang en levendig debat. Hierbij hadden alle partijen, ook de fracties die uiteindelijk voor de wet stemden, veel kritiek op het wetsvoorstel. Met name wat de bewaartermijn voor internetgegevens aangaat. Daar Hirsch Ballin, minister van Justitie, vreesde dat het wetsvoorstel niet zou worden aangenomen, beloofde hij de Eerste Kamer om een “reparatiewet” naar de Tweede Kamer te sturen.

"Daahaag Rechten van de Mens!"

Protest Demonstratie

Aanleiding: Op 10 december 1948 werd door de algemene vergadering van de Verenigde Naties de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens aangenomen. Nu, 61 jaar later, moeten we helaas constateren dat de fundamentele burgerrechten op bescherming van de persoonlijke levenssfeer ook in ons land, steeds verder worden aangetast.

De opeenhoping van alle wet- en regelgeving die de privacy inperken heeft de afgelopen jaren ertoe geleid dat mensen steeds vaker worden gereduceerd tot een nummer of ander beperkt kenmerk. Daardoor raakt de eigenheid van de persoon ondergeschikt aan beleid van de overheid en het bedrijfsleven. In een angstvallige poging de maatschappij door persoons-registratie en -controle veiliger te maken is de balans tussen wat technisch mogelijk is en wat wenselijk in een gezonde samenleving is ernstig verstoord.

Zo stevenen we nu af op een samenleving die is gebaseerd op angst en wantrouwen. Een maatschappij bovendien waarin de overheid steeds grotere greep krijgt op alle doen en laten van iedere burger. Mensen die hier de dupe van raken kunnen zich nauwelijks verweren. Verzet tegen deze ontwikkeling is nauwelijks mogelijk. En het gros van de mensen ontdekt pas te laat wat er gaande is.

Tot voor kort had de meerderheid van de bevolking geen flauwe notie van de gevolgen als alles van je wordt geregistreerd, als onbevoegden toegang hebben tot je gegevens, er fouten worden gemaakt of met de gegevens wordt geknoeid. Nu nog zijn miljoenen onwetend over de technische mogelijkheden van koppeling van digitale bestanden, van gebruik hiervan voor datamining en aanleggen van profielen, van koppeling aan automatische identificatiesystemen en gebruik hiervan om het gedrag te beïnvloeden. Nu de controledrift echter zulke draconische vormen begint aan te nemen dat onschuldige burgers door hun eigen regering stelselmatig met gevangenisstraffen worden bedreigd,als men zich niet bij nieuwe wetgeving neerlegt, begint er bij steeds meer mensen te dagen wat er aan de hand is.

Doel: De Dag van de Rechten van de Mens aangrijpen om duidelijk te maken dat wij in Vrijheid willen leven, in een samenleving waarin mensen met elkaar er het beste van proberen te maken. Waar we elkaar in principe vertrouwen tenzij dit vertrouwen beschaamd wordt. Waar mensen pas verdacht worden als daar serieuze aanleiding voor is en pas schuldig bevonden als daarvoor bewijs is geleverd. Waar geen omgekeerde bewijslast wordt ingevoerd in het rechtssysteem. Waar we geen vazal zijn van andere mogendheden. Waar plaats is voor mensen die afwijken van gemiddelden. Waar mensen niet belemmerd worden om zich te ontwikkelen. Waar geen angst regeert. Waar de jeugd als belofte voor de toekomst wordt beschouwd in plaats van baby’s vanaf de geboorte als potentieel risico te gaan screenen. Waar iedereen een volwaardig leven gegund wordt.

Inzet: Duidelijk maken dat de regering met de afbraak van de privacy steeds vaker de fundamentele burgerrechten schendt zoals deze zijn vastgelegd in de Grondwet, de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens, het Europese Verdrag van de Rechten van de Mens en de Rechten van het Kind. Dat dit heel snel afgelopen moet zijn of we kunnen met ons handje wel Daaag zeggen tegen de Rechten van de Mens.

De demonstratie wordt mede mogelijk gemaakt door Stichting Privacy First

 

 

 

De overheid schiet ernstig te kort inzake de besluitvorming over het gebruik, de opslag en beveiliging van persoonsgegevens van identiteitsdocumenten en bevolkingsregister. Ook de voorlichting aan de burger over het gebruik, de opslag en beveiliging van persoonsgegevens van identiteitsdocumenten en bevolkingsregister schiet ernstig te kort.

Reeds meer dan 100.000 Nederlanders blijken ondanks de absurde bezwaarprocedure bezwaar te hebben gemaakt tegen opname in het elektronisch patiëntendossier EPD. Volgens minister Klink van Volksgezondheid zijn dat er minder dan waarop was gerekend. Uit proeven met het EPD was gebleken dat zo'n 1 procent van de patiënten niet meewerkte. Als dat bij de daadwerkelijke invoering ook het geval zou zijn, zouden zo'n 160.000 mensen bezwaar aantekenen.

Vrijbit loopt alvast op de zaken vooruit en stelde een alternatief bezwaarformulier op in afwachting van minister Klink die plannen ontwikkeld om via internet bezwaar te kunnen maken met gebruik van de DigiD. Zodat u niet massaal aan de DigiD hoeft en gewoon dit alternatief kunt afdrukken, invullen en opsturen.

Daarnaast hebben we een kant en klaar verzoek tot verwerping van de invoering van het elektronisch patiëntendossier aan de Eerste en Tweede kamer voor u klaar staan. Afdrukken en opsturen is het devies.

Druk onderstaande PDF files af met uw printer.Of download de bestanden naar uw computer, stuur ze vervolgens naar de volgende adressen:

Alternatief bezwaarschrift Aan de minister van Volksgezondheid, Welzijn & Sport A.Klink Postbus 20350 2500 EJ Den Haag

Verzoek aan de Eerste Kamer Aan de leden van de Eerste Kamer der Staten Generaal Postbus 20017 2500EA Den Haag

Verzoek aan de Tweede Kamer Aan de leden van de Tweede kamer der Staten Generaal Postbus 20018 2500EA Den Haag