De wet die het Duitse internetproviders verplicht om websites met kinderporno te blokkeren is vandaag inwerking getreden. De Duitse president heeft op verschillende manieren geprobeerd om de wet tegen te houden, maar kon uiteindelijk niet anders dan de wet ondertekenen. Tegenstanders van de censuurwet waarschuwen er voor dat de infrastructuur die nodig is om kinderporno websites te blokkeren, ook gebruikt kan worden om (in de toekomst) het internet volledig te censureren.

Het Centraal Informatiepunt Onderzoek Telecommunicatie CIOT (Het telefoonboek van de opsporingsdiensten) vindt gretig aftrek en dijt uit. Bij het Centraal Informatiepunt Onderzoek Telecommunicatie (CIOT) komen de gretigheid en slordigheid van opsporingsdiensten sterk tot uitdrukking. Via deze centrale bevragingsmodule vroegen politie en justitie in 2008 circa drie miljoen (!) keer de klantgegevens van telecomgebruikers op – een verbluffend aantal dat jaarlijks met 33% stijgt.

Op 7 juli 2009 nam de Eerste Kamer (EK) de wet bewaarplicht telecommunicatiegegevens aan, waarbij telecommunicatiebedrijven verplicht worden om datagegevens van iedere gebruiker volgens een in de wet genoemde termijn te bewaren. In de berichtgeving hierover wordt kortweg vermeld dat de bewaartermijn voor internetbedrijven 6 maanden is. Dat is echter wat voorbarig. De Eerste Kamer nam het wetsvoorstel aan nadat de minister van Justitie, Hirsch Ballin, de toezegging had gedaan om een "reparatiewet" met spoed naar de Tweede Kamer te sturen.

Het wetsvoorstel is ingediend op 14 september 2007

Officiele titel:

Wijziging van de Telecommunicatiewet en de Wet op de economische delicten in verband met de implementatie van Richtlijn 2006/24/EG van het Europees Parlement en de Raad van de Europese Unie betreffende de bewaring van gegevens die zijn verwerkt in verband met het aanbieden van openbare elektronische communicatiediensten en tot wijziging van Richtlijn 2002/58/EG (Wet bewaarplicht telecommunicatiegegevens)

In oktober 2009 zond de minister van Justitie, Hirsch Ballin, het wetsvoorstel voor wijziging van de bewaartermijn voor telecommunicatiegegevens naar de Tweede Kamer, zoals hij in juli 2009 aan de Eerste Kamer had beloofd. In dit wetsvoorstel wordt de bewaarplicht voor internetgegevens terug gebracht van 12 naar 6 maanden, terwijl de bewaartermijn voor telefonie 12 maanden blijft.

Zoals in een vorig artikel is aangegeven, is deze wet op 7 juli 2009 door de Eerste Kamer aangenomen na een lang en levendig debat. Hierbij hadden alle partijen, ook de fracties die uiteindelijk voor de wet stemden, veel kritiek op het wetsvoorstel. Met name wat de bewaartermijn voor internetgegevens aangaat. Daar Hirsch Ballin, minister van Justitie, vreesde dat het wetsvoorstel niet zou worden aangenomen, beloofde hij de Eerste Kamer om een “reparatiewet” naar de Tweede Kamer te sturen.

Ook in België is de ernst van het naderende onheil van de bewaarplicht doorgedrongen en heeft een breed platform van organisaties (m.n. Liga voor Mensenrechten, Ligue des Droits de l'homme, Ordre des barreaux francophones et germanophone, Orde van Vlaamse Balies, Vlaamse Vereniging van  Journalisten, Association générale des Journalistes Professionnels, Orde van Geneesheren en Tik vzw) afgelopen week een website gelanceerd met de naam: www.bewaarjeprivacy.be met daarop een petitie tegen de Belgische omzetting van de Europese databewaringsrichtlijn. Deze Europese richtlijn zou binnenkort worden omgezet in Belgisch recht en verplicht telecomoperatoren en internetproviders om de communicatiegegevens van alle burgers te bewaren als instrument in de strijd tegen terreur en ernstige criminaliteit.

Het platform van bovenstaande organisaties nam het initiatief tot deze campagne vanuit de oprechte overtuiging dat een algemene bewaarplicht geen oplossing kan brengen voor het veronderstelde veiligheidsprobleem. De organisaties klagen niet alleen de schending van het recht op privacy aan, maar ook de aantasting van het beroepsgeheim van artsen, advocaten, geestelijken en het bronnengeheim van journalisten. De bewaarplicht biedt bovendien geen absolute garantie tegen terreur of criminaliteit. Zij roepen daarom de burgers op om de petitie te ondertekenen.

Rop Gonggrijp geeft zijn visie op de oprukkende controlemaatschappij en de bewaarplicht.

In dit interview met het Humanistisch Verbond spreekt de xs4all oprichter zijn twijfels uit over het nut van grootschalige opslag van communicatiegegevens, en wijst op eventuele 'bijverschijnselen' in de toekomst.

Minister Hirsch Ballin van Justitie bekort de termijn voor het verplicht opslaan van gegevens over internetverkeer van de aanvankelijk voorgestelde twaalf maanden naar zes. Hiermee komt hij tegemoet aan bezwaren van een aantal fracties in Eerste Kamer tegen de voorgestelde wijziging van de Telecommunicatiewet en de Wet op de economische delicten ( 31.145 ). Het voorstel voor deze gecombineerde wetswijziging werd op 6 juli in eerste termijn en op 7 juli in tweede termijn uitgebreid besproken in de Eerste Kamer.

Minister Hirsch Ballin heeft waarschijnlijk zijn Wet bewaarplicht telecommunicatiegegevens gered. Een meerderheid van de Eerste Kamer was aangenaam verrast door de toegift van een half jaar die de minister vanmorgen deed: internetgegevens hoeven maar zes maanden bewaard te worden. Voor telefoongegevens blijft de bewaarplicht een heel jaar. Lees meer in het weblog van Marc Chavannes 'Opklaringen'  op de website van NRC Handelsblad

Lees verder

Op 2 Juli 2009 deed de vereniging Vrijbit nogmaals een poging om ons kabinet tot inkeer te brengen middels een schriftelijk verzoek, dit in het kader van de binnenkort te verwachten Wet Bewaarplicht Telecommunicatiegegevens waarvoor op dit moment nog een wetsvoorstel (31145) in behandeling is. Vrijbit richt zich aan de Eerste Kamer met een Verzoek tot afwijzing Wetsvoorstel Bewaarplicht Telecommunicatiegegevens.

Deze wet verplicht internet providers om alle internetverkeer en telefoongegevens van hun klanten voor een bepaalde tijd op te gaan slaan, en op afroep inzichtelijk te maken aan het Ministerie van Justitie. Een van de belangrijkste bezwaren van Vrijbit is het registreren van ieders telefoon,mail en internet gedrag als grove inperking te beschouwen van het recht op persoonlijke vrijheid. Daarmee schendt een overheid de bescherming van het individu. De vrijheid om zich onbeperkt te kunnen informeren en onbespied met anderen van gedachten te kunnen wisselen.

De Eerste Kamer bespreekt maandagavond 6 Juli 2009 een voorgestelde wijzing van de Telecommunicatiewet (  31.145 ) en de Wet op de economische delicten. Het betreft een verplichting voor telecommunicatie- en internetbedrijven om gegevens over het bel- en mailverkeer van hun klanten voor tenminste een jaar te bewaren. De verkeers- en locatiegegevens kunnen door opsporingautoriteiten worden opgevraagd in het geval van verdenking van een ernstig misdrijf. De wetwijziging vloeit voort uit de Europese Richtlijn 2006/24/EG (Wet bewaarplicht telecommunicatiegegevens).

Bij de voorbespreking van het voorstel in de Vaste commissie voor Justitie van de Eerste Kamer hebben verschillende fracties bedenkingen geuit over onder meer de kosten van bewaarplicht, de effectiviteit ervan als het gaat om het opsporen van criminele activiteiten en de inbreuk op de persoonlijke levenssfeer wanneer behalve de verkeergegevens mogelijk ook de inhoud van gevoerde communicatie wordt opgeslagen. In de nadere memorie van antwoord ( EK 31.145, F ) is minister Hirsch Ballin van Justitie uitgebreid op deze bezwaren ingegaan. Toch neemt de Senaat ruim de tijd voor bespreking van de wetswijziging en het debat met de minister, waarvoor woordvoerders van zeven fracties zich hebben aangemeld. Ook vanaf de kant van de ISP's zijn grote bezwaren kenbaar gemaakt.

Maandelijks vragen opsporingsdiensten een kwart miljoen keer naw-gegevens, ip-adressen en e-mailadressen op bij het Centraal Informatiepunt Onderzoek Telecommunicatie. Dat is fors hoger dan aanvankelijk werd verwacht.

Het CIOT is onderdeel van het Ministerie van Justitie en bemiddelt tussen opsporings-, inlichtingen- en veiligheidsdiensten en de aanbieders van telecommunicatiediensten. Het informatiesysteem van het CIOT wordt dagelijks gevoed met gegevens van 110 aangesloten providers. Bevoegde overheidsdiensten kunnen vervolgens gegevens als naam, adres, woonplaats, ip-adres, e-mailadres en telefoonnummer uit de database opvragen als dat nodig is voor strafvordering, inlichtingenverzameling of hulpverlening in noodsituaties. Ze dienen dan wel een gerechtelijk bevel of een vordering van een bevoegde opsporingsambtenaar te kunnen overhandigen.

Lees verder op tweakers

In Groot-Brittannië is ophef ontstaan over het bewaren van verkeersgegevens van internetgebruikers en bellers. De databank die alle gegevens over wie met wie heeft gebeld, gemaild en ge-sms’t en welke websites internetters hebben bezocht, zal volgens plannen van de Britse overheid onderhouden worden door het bedrijfsleven. Volgens Sir Ken Macdonald, voormalig hoofd van het openbaar ministerie en een uitgesproken tegenstander van een ’superdatabase’, is de overheid bezig een “hellhouse of personal private information” te creëren. “The notion of total security is a paranoid fantasy which would destroy everything that makes living worthwhile. We must avoid surrendering our freedom as autonomous human beings to such an ugly future”, zei Macdonald bij zijn afscheid van het openbaar ministerie in oktober 2008.
Lees het orginele artikel(NRC)

De overheid en het bedrijfsleven verzamelen steeds meer gegevens over de burger, tijd voor een groep activisten om tegen deze verzameldrift in opstand te komen. De bewaarplicht is de directe aanleiding voor het Small Sister project, dat geheel anoniem e-mailen mogelijk maakt. "Het komt voort uit onvrede over de wijze waarop heleboel gegevens zomaar in databases worden opgeslagen en waar je als consument dan wel burger heel weinig invloed op kunt uitoefenen", aldus programmeur Peter Roozemaal. Volgens hem gaat het niet alleen om overheidsdatabases, maar ook wat bijvoorbeeld een Google doet. Roozemaal twijfelt of bedrijven wel iets van de wet bescherming persoonsgegevens aantrekken. "Ze houden ervan om heel veel gegevens op te slaan, behalve als de burger wil weten om welke opgeslagen gegevens het gaat en wat er mee gebeurt, dan blijft het stil."

Lees het orginele artikel